ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბთ ბი ბლ ბნ ბო ბჟ ბრ ბს ბუ ბღ ბძ ბწ ბჭ ბჯ ბჰ
ბე ბებ ბეგ ბედ ბეე ბევ ბეზ ბეთ ბეი ბეკ ბელ ბემ ბენ ბერ ბეს ბეტ ბეუ ბექ ბეღ ბეყ ბეჩ ბეც ბეწ ბეჭ ბეხ ბეჯ ბეჴ

ბერა

ქსნის ხეობ., გუდამაყრ., მთიულ., ქიზიყ., ზ. აჭარ., მოხ., მესხ., ოკრიბ.

1.ბაკი, სადაც ცხვარს წველავენ; ცხვრის სამწყვდევი. ფიჩხის ან ქვის მრგვალი ღობით შემოვლებული ს. მაკალ.; ა. ბექ., 222); 2. თივის დასამაგრებელი ხე მარხილზე (ვ. სომხიშვ.); 3. ვაშლის ჯიშია ერთგვარი ( შ. ნიჟარ.); 4. ვიწრო გასასვლელი; ცხვრების საწველი ადგილი ( ო. ქაჯ.); 5. ვიწრო გასავალი; გადატ. ბ ე რ ა შ ი გ ა ტ ა რ ე ბ ა გატყეპა, წამების მიყენება ( ს. მენთეშ.); 6. მინდორში საგანგებოდ შემოღობილი ადგილი ცხვრის ფარის მოსაწველად ( ი. მაისურ.); 7. წბერის ( ჭაჭის საწნეხი მანქანის) ნაწილი ( მ. ალავ.). შდრ.: საბა. ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.

Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9