ქსნის ხეობ., გუდამაყრ., მთიულ., ქიზიყ., ზ. აჭარ., მოხ., მესხ., ოკრიბ. 1.ბაკი, სადაც ცხვარს წველავენ; ცხვრის სამწყვდევი. ფიჩხის ან ქვის მრგვალი ღობით შემოვლებული ს. მაკალ.; ა. ბექ., 222); 2. თივის დასამაგრებელი ხე მარხილზე (ვ. სომხიშვ.); 3. ვაშლის ჯიშია ერთგვარი ( შ. ნიჟარ.); 4. ვიწრო გასასვლელი; ცხვრების საწველი ადგილი ( ო. ქაჯ.); 5. ვიწრო გასავალი; გადატ. ბ ე რ ა შ ი გ ა ტ ა რ ე ბ ა გატყეპა, წამების მიყენება ( ს. მენთეშ.); 6. მინდორში საგანგებოდ შემოღობილი ადგილი ცხვრის ფარის მოსაწველად ( ი. მაისურ.); 7. წბერის ( ჭაჭის საწნეხი მანქანის) ნაწილი ( მ. ალავ.). შდრ.: საბა. ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.