ბერილ-ი

1. რაჭ., ლეჩხ.

   ბუჩქების ან წაქცეული ხის ტოტებისაგან შეკავებული თოვლის გროვა. თოვლით დაფარული ჩირგვის ძირში დარჩენილი უთოვლო ადგილი.

    

   "ყურდგელი ბ ე რ ი ლ შ ი შემძვრალიყო."

2. აჭარ.

   დათვის ბუნაგი (ი.მეგრ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.