ტალ-ი

1. თუშ, ხევსურ., მოხ.

   კაჟი (თ. უთურგ.; ა. ჭინჭარ., 275; დიალექტ., 564); კაჟი, საღრტილი (საბა; ნ. ჩუბ.; დ. ჩუბ.).

2. ლეჩხ., იმერ.

   ლაქა (მ. ალავი., 2). მზის დაწვისგან გადაეკვრის სახეზე. (ვ. ბერ.). შდრ. : ქეგლ.

    

   "სახეზე ტ ა ლ ე ბ ი გასჩენია."

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.