ტარაბუა

1. მესხ.

   ძაფის ამოსახვევი ხის მოწყობილობაა (ი. მაისურ.).

   See also: ტარი
2. გურ., ლეჩხ., ზ. იმერ.

   თავბრუს დასხმა; რეტი, რეტის დასხმა; ტ ა რ ა ბ უ ა - დ ა მ ე ს ხ ა რეტი, თავბრუ დამესხა (გ. შარაშ.; ს. ჟღ.; ა. ღლ.; მ. ჩიქ.; ბ. წერეთ.).

3. ქიზიყ.

   ჭახრაკზე დაგებული მოძრავი საშულავე, ძაფის ამოხვევის დროს ტრიალებს. (ს. მენთეშ., დამ.). შდრ.: საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ).

   See also: საშალი, ტარაბო
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974