ტიკვა

1. ფშ.

   გაბერვა, გასიება (ი ქეშიკ.).

2. გურ., იმერ.

   ფეხის ან ხელის ჩაკვრა წყალში, ღომში, ლაფში.

    

   "თვალებში ს ტ ი კ ა თითი". (ს. ჟღ.; ვ. ბერძ.).

   See also: ტიკება
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.