უნელ-ი

1. გურ.

   მოურჩენელი, მოუნელებელი. უნელებელი, ჩაუქრობელი ხანძრი; უცნაური; უსაშველო, გაუნელებელი.

    

   "გაგიჩნდა, შვილო, უ ნ ე ლ ი" (ვ. ბერ.).

   წყევლაა : "უნელში გამეგზავნე განგების წყალობით!' (ა. ღლ.);

   "უ ნ ე ლ ა დ მეისპე!" (ს. ჟღ.).

   "ჭვალი შამუაფრინდა უ ნ ე ლ ი" (გ. შარაქ.; ქ. სიხ.).

2. ზ. აჭარ.

   უცნაური, უჩვეულო (შ. ნიჟარ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.