ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბთ ბი ბლ ბნ ბო ბჟ ბრ ბს ბუ ბღ ბძ ბწ ბჭ ბჯ ბჰ
ბობ ბოგ ბოდ ბოვ ბოზ ბოთ ბოი ბოკ ბოლ ბომ ბონ ბოჟ ბორ ბოს ბოტ ბოფ ბოქ ბოღ ბოყ ბოშ ბოჩ ბოც ბოძ ბოწ ბოჭ ბოხ ბოჯ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ბოიდაღ-ი, ბოიდახ-ი

ქიზიყ., ლეჩხ., იმერ.
Turk. boydak

1. თავმომწონესავით და მკვეხარასავით ( ს. მენთეშ.); 2. ზანტი, მოუქნელი ადამიანი ( მ. ალავ., 1); მოიმახი, უშნო, ულამაზო ( ი. ქავთ.).

 
„ჩვენი გიორგი ძალიან ბ ო ი დ ა ღ ი ბიჭია.“
„ცოტა ბ ო ი დ ა ხ ი რო არ იყოს, კაი ტანადია.“
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9