ბოიკ-ი

1. თუშ., რაჭ.

   მოზვერი ( პ. ხუბ.); პატარა ჯიხვი» (შ. ძიძ.); ორი წლის ჴარი ( საბა).

    

   „ნუ მოჰკლავ ჯიხვის ბ ო ი კ ს ა, თვარემ გადვაგდებ კდესა.“

2. გურ.

   მოზრდილი, წამოზრდილი (ს. ჟღ.).

    

   "კაი ბ ო ი კ ი ა."

3. ლეჩხ.

   ზარმაცი, მოუქნელი (მ. ა;ავ., 1).

4. იმერ.

   უპატიები ხბო; გამხდარი და უჯიშო საქონელი (ი. ქავთ.); უხეირო, უვარგისი საქონელი (დ. თომაშვ., იკრიბ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.