ბოკონ-ი

1. იმერ., გურ.

   სახლის საძირკველის ბურჯი, ბოძი ( ვ. ბერ.); ხის დიდი მორი, რომელზეც ეყრდნობა სახლის სახურავი (ს. ჟღ.).

2. ლეჩხ.

   1. სამი ფიცრით გაკეთებული სკამი ბავშვებისათვის; 2. გათლილი კუნძი სიმინდის საფშვენი ჩელტის ქვეშ დასადები (მ. ჩიქ.); 3. საწველელი, ხის ჭურჭელი საწველად, მთლიანი გულამოღებული ხის კასრი, ვედროსავით მაღალი (დიალექტ., 675).

3. იმერ.
   ძველებური ოდა-სახლის გამოუშენებელი ადგილი ბალავერსა და საძირკველს შორის, სივრცე სახლის საძირკველიდან მიწის პირამდე; ძირდადგმული უიატაკო ძელური სახლის საძირკვლიდან მიწამდე არსებული არე, გამოშენებული ქვა-ალიზით (დიალექტ., 669).
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.