ბოლ-ი

1. იმერ., გურ.

   ტოტი ( ვ. ბერ.) ხის ტოტი ( პ. ჯაჯან., X); ტოტი, შტო, ყლორტი ხისა.( ა. ღლ., 1.)

    

   „ამასობაში მოსკტა აი ბ ო ლ ი ა ნ ი წიფელა, დიენარცხა თავზე დევეფს და სამივეს გუუჭეჭკა თავი.“

2. ინგილ.
   Turk. bol

   უხვი, დოვლათიანი (დიალექტ., 613). შდრ.

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.