ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბთ ბი ბლ ბნ ბო ბჟ ბრ ბს ბუ ბღ ბძ ბწ ბჭ ბჯ ბჰ
ბობ ბოგ ბოდ ბოვ ბოზ ბოთ ბოი ბოკ ბოლ ბომ ბონ ბოჟ ბორ ბოს ბოტ ბოფ ბოქ ბოღ ბოყ ბოშ ბოჩ ბოც ბოძ ბოწ ბოჭ ბოხ ბოჯ

ბოლოთრია

ქართლ., მოხ., ქსნის ხეობ.

ძნის საზიდი სათრეველა ურემი (კირიონი; შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.); მთაში გავრცელებული ურემი, დაბალი თვლები აქვს უღელთან ახლოს დაყენებული და ამიტომ ურმის ბოლო მიწაზე ეთრევა (დიალექტ., 634); ურემზე მობმული ხე, რომელიც უშლის ურემს თავქვე ჩქარ სიარულს (ო. აჯ.); პატარა ორბორბლიანი მთის ურემი, რომელასც ბოლო მიწაზე ეთრევა ( ვ. სომხიშვ.).

 
„მინდორში ბ ო ლ ო თ რ ი ა ს ა გაუკეთე შინდის კოფა.“
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9