ქართლ., მოხ., ქსნის ხეობ. ძნის საზიდი სათრეველა ურემი (კირიონი; შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.); მთაში გავრცელებული ურემი, დაბალი თვლები აქვს უღელთან ახლოს დაყენებული და ამიტომ ურმის ბოლო მიწაზე ეთრევა (დიალექტ., 634); ურემზე მობმული ხე, რომელიც უშლის ურემს თავქვე ჩქარ სიარულს (ო. აჯ.); პატარა ორბორბლიანი მთის ურემი, რომელასც ბოლო მიწაზე ეთრევა ( ვ. სომხიშვ.).
- „მინდორში ბ ო ლ ო თ რ ი ა ს ა გაუკეთე შინდის კოფა.“
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.