ბორა, ბორა-ჲ

1. ფშ., ხევსურ., მოხ., ქართლ.

   ერთგვარი ძერაა ( ვაჟა, I, ა. შან.; ს. მაკალ.) ძერის მსგავსი ფრინველი, დიდი ძერა ( ა. ღლ.); დიდი ძერა ( დ.ჩუბ.).

    

   „მაღლა დადის როგორც ბ ო რ ა.“

   „ფრინველი, ძერას ჰგავს, უდიდეა“ ( საბა);

   „ძერას ჰგავს და უდიდესი მისია“ ( ნ. ჩუბ.).

   „მოზრდილი მტაცებელი ფრინველი: ძერის მსგავსი“ ( ქეგლ.).

2. მთიულ.

   მცენარის ფოთოლი, რომელსაც ფორს ქვეშ უფენენ; კარგი ფორი გამოდის (ლ. კაიშ.).

3. მოხ.

   მერინოსის ცხვარი (ო. ქაჯ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.