ბორიო, ბორია

1. გურ.

   ნელი ქარი, სიო ( ე. ნინ., I, თ. კიკვ., 257).

2. ქიზიყ.

   ოქრომჭედლის ხელსაწყო: გრძელი მილია, რომლითაც ჭრაქის ცეცხლს უბერავენ და ოქროს ან ვერცხლს ახურებენ (ს. მენთეშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.