ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბთ ბი ბლ ბნ ბო ბჟ ბრ ბს ბუ ბღ ბძ ბწ ბჭ ბჯ ბჰ
ბობ ბოგ ბოდ ბოვ ბოზ ბოთ ბოი ბოკ ბოლ ბომ ბონ ბოჟ ბორ ბოს ბოტ ბოფ ბოქ ბოღ ბოყ ბოშ ბოჩ ბოც ბოძ ბოწ ბოჭ ბოხ ბოჯ

ბორტვ-ი

ფშ., თუშ., ხევსურ.

ბელტი ( ტ. რაზიკ., „ივერია“, N% 128, 1900; ი.ჭყონ.; თ. უთურგ.); უხნავი ან ნახნავი და მერმე გაბალახებული მიწა. ასეთ მიწას გ ა ბ ო რ ტ ვ ე ბ უ ლ ყანას ან ნ ა ყ ა ნ ო ბ ა ს ა ც ეძახიან ( ა. ჭინჭარ., 195).

 
„გულის პირს დაგცა დაშნაი, ბ ო რ ტ ვ ი დაკმიჩე მტვრიანი“ ( ი. ბუქურ., 22);
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9