ბოშა, ბოშ-ი

1. რაჭ., ლეჩხ.
   See also: ბოვში, ბოფში, ბოქში
2. ფშ., მოხ., ქიზიყ.

   ფონე, მოდუნებული (ვაჟა, I, ა. შან.); რბილი, არამაგარი, მოშვებული (ს. მენთეშ.).

3. რაჭ.

   გოგო (შ. ძიძ., 202).

    

   "ხყავდეს ცხრა შვილი; ოთხი ბ ო შ ი და ხუთი ვაჟაჲ."

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.