ხეირი, სარგებელი, ნაყოფიერება (. შარაშ.); უ ფ ა ი დ ო უხეირო, უნაყოფო (ა. ღლ.); სარფა, ხეირი, სარგებელობა; გადატ. აზრი, მნიშვნელობა (ს. მენთეშ.).