ბოჩიკ-ი

1. ზ. აჭარ.
   1. პატარა, დაბალი ტანის პირუტყვი; გადატ. ჯუჯა ტანის კაცი, ქონდრის კაცი; 2. ჯოხები, რომლებზედაც მიკრულია დასაჭედად წამოქცეული ხარი, რომ ვერ იმოძრაოს ( შ. ნიჟარ.).
2. რაჭ., ქიზიყ.

   ზამთარგამოვლილი ხბო, ბოჩოლა (ვ. ბერ.; ს. მენთეშ.); წლის ირემი (საბა).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.