ბოხიკ-ი

1. მოხ.

   ძალიან გამხდარი პირუტყვი (ო. ქაჯ.).

2. მთიულ.

   ორი წლის დაუკოდავი მოზვერი (ლ. კაიშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.