ფაცხა

1. გურ.

   წნელით მოწნული უჭერ-უიატაკო, ისლით დახურული ქოხი (ე. ნინ., I, II, თ. კიკვ., ა.ღლ., გურ.).
2. გურ.

   ხალხური სიმღერაა ერთგვარი (გ. შარაშ.).

3. ზ. იმერ.

   1. წისქვილის ქვაზე დადგმული პატარა კალათა, რომელშიაც ჩადის სიმინდი ხვიმრიდან; 2. ორკაპა რკინის საყრდენი (წისქვილში), რომელზედაც დაცმულია ბორბლის ფეხი. ზოგან ამ საყრდენს კ ი ბ ო რ ჩ ხ ა ლ ა ს ეძახიან (ბ. წერეთ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.