ბუღაურ-ი

1. ქართლ.

   იგივეა, რაც დედაბოძი (ს, მენთეშ.).

2. ქიზიყ.

   ბოძის თავზე დადებული დაჭრელებული ხე. ამაზე დებენ ძელს, რომ ბოძის შეხების მეტი ადგილი ჰქონდეს და არ გატყდეს (ს. მენთეშ.), შდრ. : საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.