ქარახს-ი

1. გურ.

   ხარის ან კამეჩის რქა, რომელშიაც ურმის ბორბლის საპონს ან კუპრს ინახავენ (ს. ჟღ.).

2. ზ. აჭარ.

   ჭიპონის (გუდასტვირი) სარეზონანსო ნაწილი, შეიძლება იყოს რქისა ან ხისა (შ. ნიჟარ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.