ქა ქბ ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქო ქრ ქს ქუ ქფ ქშ ქც
ქა- ქაბ ქად ქავ ქაზ ქათ ქაი ქალ ქამ ქან ქაო ქარ ქას ქაფ ქაქ ქაღ ქაშ ქაჩ ქაც ქაჭ ქახ ქაჯ

ქარჩ-ი

ფშ., ხევსურ., მოხ., გუდამაყ., მთიულ., ქართლ.

რკინის იარაღი, მიწის სათრხრელი, წერაქვი (ი. ჭყონ.); ბოსტნის დასამუშავებელი იარაღი, რომელსაც წერაქვივით ორი პირი აქვს : ერთი ფართო, მეორე - მწვეტი (ვაჟა, I, 1946, ა. შან.); ქვის დასამუშავებელი იარაღია (ა. ჭინჭარ., 276); ერთგვარი თოხია (დიალექტ., 564); ცალპირა წერაქვის მსგავსი თოხი, ხმარობენ მიწის ასაშლელად, გორახის სამტვრევად (დიალექტ., 574); ცალპირა წერაქვის მსგავსი თოხი (დიალექტ., 643); ცალპირა თოხი (ს. მაკალ.; ლ. კაიშ.).

Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9