ღადაღუდა-ჲ, ღადაღუდა

1. მოხ.

   უსწორ-მასწორო, ქვიან-ბორცვებიანი გზა (ო. ქაჯ.).

2. მესხ.

   1. გაუვალი, უგზო და ბნელი ადგილები; ორწოხები; 2. წყვდიადით მოცული სივრცე (ი. მაისურ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.