ღალა

1. ხევსურ., მთიულ., მოხ.

   რძის სიმსუქნე, ნაღები (ა. შან.). რძის ცხიმი, ნაღები (დიალექტ., 557); რძის ნაღები, რომლიდანაც კარაქი მზადდება (ო. ქაჯ.); ნაღები რძისა (ს. მაკალ., მთიულ.).

2. ზ. იმერ.

   მდარე, ცუდი, გლახა (ბ. წერეთ.).

    

   "ერთი ცოტა ღ ა ლ ა იყო და მეორე კარგი იყო".

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.