ღანღალ-ი

1. ქიზიყ., გურ.

   ცოცხალ-მკვდარი სიარული, ძლივს-ძლივობით სიარული; ძლივს-ძლივობით ყოფნა სიღარიბისაგან (ს. მენთეშ.); რისამე წყალში გავლება, გარეცხვა; გ ა ა ღ ა ნ ღ ა ლ ა გარეცხა წყალში, გაავლო წყალში (ა. ღლ.).

2. გურ.

   უძალოდ, უსაქმოდ ხეტიალი (ა. ღლ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.