ღანჭალ-ი

1. იმერ.

   რყევა, ნძრევა და თან ჭრიალი (ვ. ბერ.).

2. გურ.

   ჭრიალი, ჭრიჭინი; ღ ა ნ ჭ ა ლ ო ფ ს ჭრიალებს, ჭრიჭინებს, ხმაურობს (ა. ღლ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.