ღარკავ-ი

1. რაჭ.

   თავისუფალი ადგილი კედელსა და სახურავს შორის, ამოავსებენ ფიცრით; თუ ქვიტკირია, ამოაშენებენ; ჭუჭრუტანა, ფარღალალა (დიალექტ., 689).

2. ქართლ.

   შენობის თავხეზე სარტყლამდე დაშვებული ძელი, რომელზედაც დაჭედებულია ლატნები, გადასაკიდებელი (ქეგლ).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.