ღენჭეპო, ღენჭეფო

1. გურ., იმერ., ლეჩხ.

   ნიგვზის, კაკლის გარეთა კანი ან წენგო (ი. ჭყონ.); კაკლის, თხილის, ნუშის, აგრეთვე კვერცხის გარეთა მაგარი ქერქი (გ. შარაშ.; ს. ჟღ.; ა. ღლ.; მ. ჩიქ.).

2. გურ., ლეჩხ.

   ბალახეული მცენარეა ერთგვარი (ა. ღლ.); ღიჭა, მცენარეა (ა. მაყ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.