ნავ-ი

1. ფშ., ქიზიყ., ინგილ.

   საწნეხელი, საწნახელი (ვაჟა, 11, ა.შან.; ს. მენთეშ.; ა. შან., ინგილ.).

2. ქსნის ხეობ.

   მთის დაქანებაზე ხევსავით გაჭრილი ღარი, რომელზედაც ხეებს (მორებს) აცურებენ (ვ. სომხიშვ.).

3. ლეჩხ.

   კევრის თავი - წინა ნაწილი, ზევით წამოწეული პირი (მ. ალავ., 2).

4. მთიულ.

   წისქვილში ხის ღარი, რომლითაც ხორბალი ხვიმრიდან იყრება (ლ. კაიშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.