ყანდ-ი

1. ქართლ., რაჭ., ფშ.

   ზადი; ხ ე ს ყ ა ნ დ ი შ ე უ ვ ი დ ა ხეს სიდამპლე შეეპარა (თ. რაზიკაშ., "ივერია", № 150, 1900; ი. ჭყონ); სიდამპლე.

   See also: დაყადრება
2. ქსნის ხეობ.

   ხინჯი, დანაშაული (ვ. სო,ხიშვ.).

    

   "გულში ყ ა ნ დ ი ჲქონდა".

3. ჯავახ.

   ხის ნაპობში დაგროვილი ფისი; ყ ა ნ დ ი ა ნ-ი კ ა ც-ი ფლიდი, ცბიერი, გულღადარა (ი. მაისურ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.