ყარყარა

1. მესხ., ქიზიყ.

   წყლის პატარა ხის ჭურჭელია (ი. მაისურ.); მაღალყელიანი სურა (ს. მენთეშ.); სარწყული სმაში ჴმისმცემელი (საბა), კულა, ხის სასმისი (დ. ჩუბ.); ყელმაღალი და რაკრაკა სასმისი ჭურჭელი (ქეგლ).

2. ქიზიყ.

   მაღალი, კოხტა ტანის ადამიანი; ყ ა რ ყ ა რ ა ყ ე ლ-ი მოღებული ყელი (ს. მენთეშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.