ყდა

1. ფშ., მთიულ., გუდამაყ., ხევსურ.

   ყდანი, გათლილი გრძელი ხეები, რომელზედაც ქსელსა ქსოვენ (ვაჟა, II, ა. შან.; ს. მაკალ.; ა. ბექ., 226); საქსოვი დაზგა (ა. ჭინჭარ., 257); ფარდაგის, ხალიჩისა და ჯეჯიმის საქსოვი იარაღი (ლ. კაიშ.); საქსოვრის გასაბამი (საბა); საქსოვართ გასაბამი ჯალდა (ნ. ჩუბ.; დ. ჩუბ.).

2. ოკრიბ.

   გვერგვი, წაბლის მრგვალი ძელი, ფართო და გულამოჭრილი (მ. ალავ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.