გაბრინჯულ-ი

1. გურ.

   მეტისმეტად მორიდებული, უხმოდ, უძრავად ყოფნა ქალისა. შდრ.: გადაბრინჯული (გ. შარაშ.).

    

   „რაფერ სტუმარსავით გ ა ბ რ ი ნ ჯ უ ლ ხ ა რ!“

2. ქიზიყ.

   გადაბრინჯული, სავსე ტავტავი; გადატ. ძალიან გამაძღარი ადამიანი; ძალიან მთვრალზედაც იტყვიან (ს. მენთეშ.).

    

   "გ ა ბ რ ი ნ ჯ უ ლ ი ყ ო და ძლივ მოდიოდა."

   See also: ბრინჯვა, გაბრინჯული
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.