 |
 | |
შაა შაბ შაგ შად შავ შაზ შათ შაი შაკ შალ შამ შან შაპ შაჟ შარ შას შატ შაუ შაფ შაქ შაღ შაყ შაშ შაც შაძ შაწ შახ შაჴ შაჸ
შავეთ-ი
ფშ., მთიულ., გუდამაყრ.
საიქიო, საზოგადოდ "უკლოთ" სამყოფი ქვეყანა, სადაც ამ სოფლით გასულნი ბინადრობენ. ჯოჯოხეთი და სამოთხე ხალხს არა აქვს გაყოფილი ამ სიტყვაში (თ. რაზიკ., "ივერია", № 151, 1900; ი. წყონ.); საიქიო; შ ა ვ ე თ ე ლ ე ბ-ი მკვდარი სულები (ს. მაკალ.; ე. ვირსალ.).
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |