შალაფ-ი

1. ხევსურ., ფშ., თუშ.

   ბალახია (ვაჟა, I, ა. შან.).; მდელოს წივანა (ა. მაყ.).

2. ხევსურ., თუშ., მთიულ.

   ხის დასამუშავებელი იარაღია (ა. ჭინჭარ., 278); ბურღი (თ. უთურგ.); ხის საბურღი იარაღი (ლ. კაიშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.