შანა

1. ფშ., მოხ.

   ყელზე შებმული შენალოცი (ფული ან სხვა რამე) (ვაჟა, I, II, ა. შან.); შენალოცი რამ, უმთავრესად ყელზე შებმული (ა. ყაზბ., II, შ. ძიძ.).

2. ინგილ.

   ფიწალი (მ. ჯან.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.