შაქ-ი

1. ქიზიყ.

   წლის დედალი ცხვარი, ორჯერ გაპარსული (ს. მენთეშ.).

   See also: შიშაქი
2. მთიულ.

   სიმაღლეზე დამდგარი კოჭი (ლ. კაიშ.); ვეგის ჯდომა (საბა).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.