ცა

1. გურ.

   გოგონა, ქალიშვილი; წოდ. ცავ (ს. ჟღ.).

   See also: ციცა
2. ზ. იმერ.

   1. ბადის ზედა მრგვალი ნაწილი; 2. თაღი (საჭურჭლე-საკრამიტე ქურისა, ქვიტკირით ამოშენებული წყაროებისა და სხვ.); 3. ნაბდის ქუდის შუა ნაწილი (ბ. წერეთ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.