ცერ-ი

1. ქიზიყ.

   გადატ. წნელის მონაჭერი მხარე, სქელი მხარე (ს. მენთეშ.).

2. თუშ., ქიზიყ.

   ნაპირი; ბ ა ნ ი ს ც ე რ-ი ბანის ნაპირი; მთის ზურგი, საიდანაც ჰორიზონტი ჩანს (თ. უთურგ.; ი. ბუქურ., 138; ს. მენთეშ.).

3. გურ.

   ჯიქნის ცურის თითი (წითელმთა, ი. შილაკაძე).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.