ძილიგუდა

1. ქვ. იმერ.

   ხაშხაში, ფშუკურა, მცენარეა (ა. მაყ.).

2. ქიზიყ.

   ერთგვარი მწერი, ტყეში ხის ტოტზე კვერცხს დადებს და გარშემო პარკსავით შემოაკრავს, მაგარია, მოწაბლისფერო. ამ პარკს ძ ი ლ ი გ უ დ ა ს ეძახიან. თუ ეს პარკი ადამიანს შეუმჩნევლად დააკერეს ძილად იქცევა (ს. მენთეშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.