ჭავლ-ი

1. გურ., აჭარ.

   ვაზის ამონაყარი, რქა, ლერწი, გრძელი ტოტი (გ. შარაშ.;დიალექტ., 661; ა. ღლ.).

2. მთიულ.

   ფერად-ფერადი ძაფი, რომლითაც ქსელზე სხვადასხვა სახე გამოჰყავთ (ლ. კაიშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.