ჭაპან-ი

1. ქართლ., თუშ., ქიზიყ.

   თასმისაგან დაწნული პატარა ღვედი, ტყავის თოკი, მაგარია (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.); თასმის დაწნული თოკი (დიალექტ., 587); თასმის ჯამბარა ყევრის მოსაბმელად (ს. მენთეშ.). შდრ. : საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.

2. ქიზიყ.

   საბძლის თავზე გადავლებული ქალის თმასავით დაწნული ჩალა, ასევე ღობის თავზე გადავლებული წნელი (ს. მენთეშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.