ჭაჭან-ი

1. ფშ.

   ერთი ბეწო, მცირე, იოტისოდენა რამ; ჭაჭანება (ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.).

2. ქართლ.

   ბევრი, განუწყვეტელი ლაპარაკი (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.