ჭვინტ-ი

1. კახ., გურ.

   ქალამნის, ფეხსაცმლის ცხვირი (ა. მარტ., გ. იმნ.; ა. ღლ.).

2. ქვ. იმერ.

   ვიწრო ბილიკი (მ. ალავ., 3).

    

   "გაძვრა ღობის ჭ ვ ი ნ ტ შ ი."

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.