ჭიკვა, ჭიკვა-ჲ

1. ფშ.

   პატარა ბორა (თ. რაზიკ., "ივერია", № 157, 1900; ი. ჭყონ. )

   See also: ბორა 1
2. თუშ., ხევსურ.

   თოკის ან მოსართავის მოჭერა; ც ხ ე ნ მ ო ვ ჭ ი კ (ე) ცხენს მოსართავი მოვუჭირე (თ. უთურგ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.