ჭიკნა

1. ქართლ.

   ძალიან გავსება, ტენა (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.).

2. გურ., იმერ.

   ჭრა, უხეიროდ ჩეხა ბლაგვი დანით (ა. ღლ.); მსუბუქად ჩეხა, ოდნავ კვალის დაჩნევა ამოკენკილივით (ი. ქავთ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.