გურ., თუშ., ხევსურ., ფშ., ჯავახ., მოხ., იმერ. საჭამადი. ამზადებენ თაფლისა და პურის ფქვილისაგან (ა. ღლ.);ერბოში მოხრაკული ხაჭო (თ. უთურგ.); ფქვილისა და ერბოს ფაფა (ი. ქეშიკ.; დიალექტ., 559); ერბოში მოშუშული ფქვილისაგან გაკეთებული ფაფისებრი საჭმელი (დიალექტ., 650); კარაქის გადნობის შემდეგ ნაძირს უკიდებენ ფქვილს, ადუღებენ და ჭამენ. ამას ხ ა ვ ი წ ს ეძახიან (ო. ქაჯ.); ძმარში ან თაფლში მოზელილი პურის ცომი; დაჩირქებულ იარაზე დასადებად ხმარობენ (ქეგლ).
- "ნათლიდედამ დამფაიჯა, გამიკეთა ხ ა ვ ი წ ი ო, მას რომ გოგუები ხავდა, მათი ეშხით დავიწვიო".
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.