ხალ-ი

1. ფშ.

   ქუმელი ( ვაჟა, I, ა. შან.; ი. ჭყონ. ).

2. გურ.

   თხილის, წიფლის ან რცხილის ხის გრძელი ჯოხი, რომელსაც კაკლის საბერტყავად ხმარობენ (ა. ღლ.).

   See also: ჭოლოკი
3. მთიულ.

   დაფქული მოხალული ხორბალი ან სიმინდი (ლ. კაიშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.