ხამ-ი

1. ხევსურ.

   მწვანე ბალახი (ა. ჭინჭარ., 202).

2. ქიზიყ.

   ბამბის ქსოვილი მომსხო (ს. მენთეშ.); სხჳლი სამოსელი (საბა).

3. ქართლ., კახ.

   ახალი, უხმარი, წმინდა, გამოუყენებელი; ხ ა მ-ი მ ი წ ა ყამირი; ხ ა მ-ი მ ო ზ ვ ე რ-ი უღელში ახლად შებმული მოზვერი; ხ ა მ-ი წ ყ ა ლ-ი წმინდა, აუდუღარი წყალი (გ. შატბერ., 131; ა. მარტ., გ. იმნ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.