ხარშო

1. ქართლ., ქიზიყ.

   1. საღარიბო საჭმელია. ერბოში მოხარკავენ ხახვს და დაასხამენ წყალს, წამოადუღებენ და შიგ ჩაყრიან დამტვრეულ ფაშარ პურს, ხარშავენ ცოტა ხანს, შემდეგ რამდენიმე კვერცხს გათქვეფენ და ზედ დაასხამენ; 2. ქათმის, ბატის და მისთ. ხორცის წვენი (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.; ს. მენთეშ.); წნოვანი ჴორცი (საბა); წვენი გაბოლილის ხორცისა და მისთანათა, ანუ მას შინა დამბალი პური (ნ. ჩუბ.; დ. ჩუბ.).

2. ხევსურ.

   გაცხელებული დო, საიდანაც ჩვეულებრივ ღებულობენ კალტიან (ხაჭოიან) შრატს (ა. ჭინჭარ., 271; დიალექტ., 559).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.